محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
140
ضياء العيون ( فارسي )
كوفتهاند و پخته داخل كنند و چندانكه توانند برهم زنند و بعضى ادويه كه ششهى باشد در همه جا و در همه مراسم شستن لازم نيست بلكه شستن در بعضى جاها منافى غرض مطلوب است از جمله ابك را در مراهم ابك كه از براى سوختكى اتش و غيره به كار مىبرند مبالغه تمام در غسل مىبايد كرد و مكرر مىبايد شست تا حدت و حرارت بالكليه از ان جدا شود و همين محض قوه مجففه كه از براى خشك كردانيدن قروح مطلوب است بماند و اگر در بعضى مرهمهاى ديكر كه بواسطهء افناى كوشت فاسد و قروح و زايد متعفنه فاسده استعمال مىنمايند ناشسته ان داخل مىبايد كرد بلكه آب نديده ان كه قوه اكاله از ان مفارقت نكرده باشد و همچنين سفيداب را اكر مرهم سفيداب و مرهم كافورى كه بواسطهء رويانيدن كوشت در ريشها و جراحتهاى كرم به كار مىبرند مىبايد شستن تا حدت و حرارتى كه از آتش كسب كرده زايل شود و اگر در مرهمى كه از جهت خوردن كوشت